Sprawdziliśmy najnowszego iPhone’a Duo – oto chyba wszystkie jego zalety i wady

Samsung zaczął sprzedawać pierwszego Galaxy Folda we wrześniu 2019 r. Apple wprowadziło iPhone’a Duo do sprzedaży w październiku 2026 r., kiedy duże składane smartfony były już osobną kategorią sprzętu premium. W tym czasie zmienił się punkt ciężkości oceny takich urządzeń. Samo połączenie 2 ekranów i zawiasu przestało być wystarczającą przewagą. O wartości urządzenia decydują proporcje wyświetlaczy, jakość obsługi po zamknięciu oraz to, ile dodatkowej przestrzeni potrafi wykorzystać oprogramowanie.

Według wrześniowego raportu Counterpoint Research składane modele odpowiadały za około 2% światowego rynku smartfonów. Firma prognozowała, że Apple może przypaść około 25% dostaw w tej kategorii w całym 2026 r. Perspektywa szybkiego zdobycia istotnego udziału w tak małym segmencie wynika w dużej mierze z tego, że właściciele iPhone’ów mogą teraz kupić składany telefon bez zmiany systemu. Dla deweloperów aplikacji na iOS pojawiło się nowe zadanie. Ten sam program ma dobrze działać na niskim ekranie zewnętrznym i znacznie większym panelu wewnętrznym. Samo przeskalowanie interfejsu daje niewiele, jeśli w aplikacji nadal mieści się tyle samo treści.

Duo ma też konsekwencje dla własnej oferty Apple. Zaledwie 2 tygodnie po rozpoczęciu jego sprzedaży na rynek trafił nowy iPad mini z ekranem OLED 8,5 cala i układem A20 Pro. Oba urządzenia mogą służyć do wygodnego czytania, pracy z dokumentem i oglądania wideo poza biurkiem. Naszym punktem odniesienia był też iPhone 18 Pro Max.

Testowaliśmy Duo w wersji 512 GB z iOS 27.2 i ocenialiśmy zarówno zadania wykonywane po rozłożeniu, jak i zwykłą obsługę po zamknięciu. Rozróżnienie ma znaczenie, bo korzyści z wewnętrznego ekranu pojawiają się w określonych sytuacjach, natomiast skutki zmiany proporcji obudowy, biometrii i przycisków odczuwa się przy każdym sięgnięciu po urządzenie. Z tej perspektywy można też ocenić, czy Duo nadaje się do zastąpienia Pro Maxa jako głównego telefonu i w jakich zastosowaniach podważa potrzebę zakupu iPada mini.

+ Wewnętrzny ekran daje realnie większą przestrzeń

Wewnętrzny panel OLED ma 7,6 cala i odświeżanie do 120 Hz. Według Apple jego powierzchnia jest o około 50% większa od wyświetlacza iPhone’a 18 Pro Max. W praktyce zyskuje się przede wszystkim szerokość. Na stronie internetowej więcej tekstu mieści się w wierszu, dokument można wyświetlić przy mniejszym powiększeniu, a przy porównywaniu danych w arkuszu rzadziej trzeba przesuwać widok w poziomie. To różnica istotna dla osób, które regularnie czytają dłuższe materiały na telefonie lub używają go do przeglądania dokumentów poza biurem.

Znaczenie ma też format materiału. Z nominalnych przekątnych i proporcji paneli wynika, że obraz 16:9 może zajmować na rozłożonym Duo około 47% większą powierzchnię niż na 18 Pro Max. Przy filmie panoramicznym 2,39:1 oba ekrany ogranicza ich zbliżona szerokość w orientacji poziomej, więc różnica w wielkości obrazu jest mała. Szacunek zakłada wyświetlanie całego kadru i pomija zaokrąglenia ekranów oraz interfejs odtwarzacza.

Matowe wykończenie rozprasza odbicia i pomaga zachować czytelność w zróżnicowanym oświetleniu. Ogranicza też refleks na linii zgięcia, który przy błyszczącym panelu może ją optycznie podkreślać. Zgięcie pozostaje wyczuwalne i jest widoczne pod pewnymi kątami. W naszej ocenie połączenie matu i dużej powierzchni stanowi główną zaletę Duo przy dłuższym korzystaniu z telefonu.

− Zewnętrzny ekran obniża wygodę obsługi w ruchu

Zewnętrzny OLED 5,4 cala ma według Apple około 90% powierzchni ekranu iPhone’a 18 Pro. Duo wykorzystuje jednak tę powierzchnię w szerszym i niższym prostokącie. Po wyświetleniu klawiatury pozostaje mniej miejsca w pionie, więc w rozmowie widać mniej wiadomości. Obudowa Duo ma po złożeniu 84,1 mm szerokości, a iPhone 18 Pro Max 78 mm. Przy obsłudze jedną ręką zwiększa się więc odległość między naturalnym ułożeniem kciuka a przeciwległą krawędzią ekranu.

W ruchu właśnie ten ekran jest podstawowym interfejsem. Krótka odpowiedź na wiadomość czy sprawdzenie adresu to czynności, do których zwykle nie warto zatrzymywać się i rozkładać telefonu. Złożony Duo wykonuje te zadania, ale wymaga częstszego przewijania i korekt chwytu. To koszt formatu, który pojawia się niezależnie od tego, jak dobrze urządzenie wypada po otwarciu.

+ Masa po rozłożeniu ma mniejsze znaczenie niż sugeruje specyfikacja

Duo waży 254 g, czyli o 5 g więcej od iPhone’a 18 Pro Max bez etui. Dla nas, korzystających z Pro Maxa w etui, to znajomy ciężar. Większą różnicę robi grubość złożonego urządzenia wynosząca 11,3 mm i szerszy korpus. Po otwarciu obudowa ma 5,2 mm grubości, a ciężar rozkłada się między obie dłonie. Wtedy masa schodzi na dalszy plan, zwłaszcza podczas dłuższego korzystania z ekranu.

W naszej ocenie Duo wygląda najlepiej po rozłożeniu. Cienkie połówki, zaokrąglona rama i gładkie wykończenie końców zawiasu tworzą spójną konstrukcję. Przy prowadzeniu palca wzdłuż krawędzi łączenie nie jest ostre. To szczegół, który ma znaczenie w urządzeniu regularnie obracanym i przekładanym z jednej dłoni do drugiej.

− Brak Face ID zmienia sposób autoryzacji całego telefonu

Duo wykorzystuje Touch ID w bocznym przycisku. Zachowuje autoryzację biometryczną w systemie, aplikacjach i Apple Pay, ale przy każdej takiej operacji trzeba mieć fizyczny dostęp do konkretnego miejsca na obudowie. W złożonym telefonie pozycja przycisku jest przewidywalna. Gdy Duo jest rozłożony, obrócony lub ustawiony na biurku, ten sam ruch może wymagać zmiany chwytu albo sięgnięcia do dalszej krawędzi.

Biometria jest częścią wielu operacji, od wypełniania hasła po zatwierdzenie płatności. Dotknięcie przycisku przerywa czynność wykonywaną na ekranie i wymaga innego ułożenia dłoni. Skoro jest to powtarzalny etap obsługi systemu i aplikacji, brak Face ID ma dla nas dużą wagę przy ocenie Duo jako głównego telefonu.

+ Split View dobrze obsługuje powtarzalne zadania

Na rozłożonym Duo można ustawić 2 aplikacje obok siebie w orientacji poziomej i zapisać je jako parę. Użytkownik wracający do tej samej pracy może od razu otworzyć oba widoki. Praktyczny przykład to dokument zestawiony z wiadomością, na którą odpowiadamy, albo 2 strony w Safari, gdy trzeba sprawdzić informacje w osobnych źródłach. Wspólna przestrzeń skraca drogę między odczytaniem danych i ich wykorzystaniem.

Stałe proporcje 50/50 oceniamy jako zaletę. Każda część poziomego ekranu ma wtedy proporcje zbliżone do pionowego panelu zewnętrznego. Z góry wiadomo, ile miejsca otrzyma każda aplikacja. Najlepiej działa to przy parach uruchamianych regularnie, bo wystarczy je raz połączyć, a konfiguracja nie wraca jako dodatkowy etap przy każdym otwarciu.

− Duży ekran jest tak przydatny, jak układ danej aplikacji

W iOS 27.2 widzieliśmy dwa wyraźnie różne rezultaty. W Numbers większa szerokość pozwala czytelniej zestawić tabelę z wykresem. W części aplikacji, między innymi społecznościowych i do obsługi urządzeń domowych, interfejs pozostawał wąską kolumną z szerokimi pasami po bokach. Wtedy użytkownik ponosi koszt rozłożenia telefonu, a obszar treści powiększa się w niewielkim stopniu.

Obsługa innego rozmiaru okna to tylko pierwszy etap. Z perspektywy użytkownika ważne jest, czy program zmienia sposób rozmieszczenia treści, pokazuje dodatkowy panel lub pozwala wyświetlić więcej danych jednocześnie. Apple udostępnia deweloperom rozwiązania do obsługi obu ekranów, ale wdrożenie zależy od konkretnego programu. Z tego powodu obecnie Duo może być bardzo przydatny w jednym zestawie aplikacji, a znacznie mniej przekonujący w innym.

+ Przejście między ekranami jest płynne

A20 Pro i odświeżanie do 120 Hz na obu wyświetlaczach dają płynny interfejs. W kontekście Duo istotniejsze od samej szybkości przewijania jest to, jak system zmienia układ podczas otwierania. W dostosowanych aplikacjach można rozpocząć czynność po złożeniu i kontynuować ją na wewnętrznym panelu. Zbliżone proporcje ekranów ułatwiają przejście bez całkowitej zmiany sposobu prezentacji treści.

Ma to znaczenie przy czynnościach, które tylko przez chwilę wymagają większej przestrzeni. Można zacząć od przejrzenia dokumentu na zewnętrznym ekranie, a rozłożyć telefon dopiero wtedy, gdy trzeba przyjrzeć się tabeli lub ilustracji. Duży panel przydaje się więc także podczas zadań, które w większości da się wykonać na złożonym Duo.

− Rozmieszczenie przycisków jest mało przewidywalne

Po złożeniu przyciski głośności znajdują się na górnej krawędzi. Po rozłożeniu ich pozycja względem dłoni zależy od orientacji telefonu. W praktyce zmiana głośności podczas odtwarzania, rozmowy lub przejścia między trybami może wymagać przestawienia chwytu. To obciążenie ergonomiczne, które nakłada się na większą szerokość obudowy.

Duo zachowuje osobny przycisk sterowania aparatem, ale Apple zrezygnowało z programowalnego przycisku czynności. Dostęp do głośności wymaga wyrobienia kilku nawyków zależnie od ułożenia telefonu. Właśnie ta zmienność jest dla nas ważniejszym problemem niż sama decyzja o umieszczeniu przycisków na konkretnej krawędzi.

+ Zawias pozwala korzystać z Duo bez dodatkowej podpórki

Zawias pracuje płynnie i utrzymuje telefon w różnych położeniach. Po częściowym złożeniu dolna część może stabilizować urządzenie na stole. To ma praktyczne zastosowanie przy wideorozmowach, odtwarzaniu wideo i używaniu aparatu bez trzymania telefonu. W aplikacjach, które uwzględniają takie ułożenie, sterowanie odtwarzaniem może pozostać na dolnej części, a obraz na górnej. Tryb czuwania może działać w wybranych położeniach również bez ładowania.

Do pracy z dokumentami i odręcznych notatek Apple udostępnia obsługę Apple Pencil USB‑C. To rozszerza zakres zastosowań większego ekranu, szczególnie tam, gdzie przydaje się zaznaczanie lub dopisywanie uwag. Rysika na razie nie testowaliśmy.

− Odporność rozłożonego telefonu pozostaje istotnym ograniczeniem

Obudowa ma klasę IP68. Jest to deklaracja ochrony przed wnikaniem pyłu i wody w określonych warunkach. Osobne dane o odporności mechanicznej zawiera unijna karta produktu. W próbie powtarzanych upadków Duo ma wynik co najmniej 140 upadków bez uszkodzenia w stanie złożonym i 35 w stanie całkowicie rozłożonym. Dla iPhone’a 18 Pro Max karta podaje co najmniej 180 upadków. Oba modele mają klasę B, ponieważ skala uwzględnia inne progi dla konstrukcji składanych i klasycznych. Przy porównywaniu tych telefonów bardziej przydatne są więc wyniki poszczególnych prób niż sama litera na etykiecie.

W codziennym użyciu po rozłożeniu zwracamy więcej uwagi na to, gdzie odkładamy telefon i jak go przenosimy. Dane z karty produktu uzasadniają tę ostrożność. Osobną kwestią jest zużycie powierzchni matowego ekranu i zawiasu po dłuższym okresie eksploatacji. W pierwszej generacji urządzenia pozostaje to niewiadomą, zwłaszcza z perspektywy osób przyzwyczajonych do odporności mechanicznej klasycznych smartfonów.

+ Dwa tylne aparaty i drugi ekran dają użyteczny zestaw

Aparat główny 48 MP ma ekwiwalent 26 mm, przysłonę f/1,6 i stabilizację przez przesuwanie matrycy. Drugim modułem jest ultraszeroki aparat 48 MP o ekwiwalencie 13 mm. Apple potwierdza, że to ten sam aparat ultraszerokokątny co w modelach 18 Pro. Obsługuje także makro. Na poziomie standardowego i szerokiego kadru Duo ma więc użyteczną konfigurację, a główny aparat może rejestrować wideo 4K Dolby Vision do 120 kl./s.

Rozkładana konstrukcja rozszerza sposób korzystania z tych aparatów. Duo Preview pozwala pokazać kadr fotografowanej osobie na zewnętrznym ekranie. Można też użyć tylnego aparatu do selfie, mając bezpośredni podgląd. To praktyczne wykorzystanie dodatkowego wyświetlacza, bo ułatwia pracę z lepszym z dostępnych modułów. Osobny aparat pod wewnętrznym panelem wystarcza nam do FaceTime. Jego rola w ocenie telefonu jest drugorzędna.

− Brak teleobiektywu najbardziej ogranicza pracę z aparatem

Ustawienie 2× w Duo daje ekwiwalent 52 mm i zapisuje zdjęcia 12 MP z centralnej części głównej matrycy. To użyteczne przy zbliżeniach, które mieszczą się w tym zakresie. W 18 Pro Max aparat 4× o ekwiwalencie 100 mm ma własną matrycę 48 MP i stabilizację, a przybliżenie 8× korzysta z wycinka właśnie tej matrycy. Różnica ma znaczenie na wydarzeniach, podczas filmowania ze stałej pozycji i wtedy, gdy odległość do fotografowanego obiektu jest poza kontrolą użytkownika.

Przewaga Pro Maxa obejmuje także aparat główny o szerszym kącie i fizycznie zmiennej przysłonie oraz formaty Apple ProRAW, ProRes i Apple Log 2. Są istotne dla osób, które obrabiają materiał i chcą zachować większą swobodę w montażu lub korekcji koloru. W tym zastosowaniu ograniczenia Duo dotyczą zarówno dostępnych kadrów, jak i dalszej pracy z nagraniem. Brak teleobiektywu jest dla nas najważniejszym z tych ustępstw.

+ Ładowanie pozostaje wygodne w obu scenariuszach użycia

Duo obsługuje MagSafe i Qi2 z mocą do 25 W. Na kablu Apple deklaruje około 20 min do 50% przy zasilaczu o mocy co najmniej 60 W. Możliwość szybkiego doładowania ma znaczenie przy urządzeniu, którego zużycie energii zmienia się zależnie od używanego ekranu. Dla odtwarzania wideo Apple deklaruje do 44 godz. na panelu zewnętrznym i do 31 godz. na wewnętrznym. W tej samej deklaracji przejście na większy ekran skraca więc czas odtwarzania o około 30%.

W unijnym teście czasu pracy na cykl Duo ma deklarowane 51 godz. 30 min, a 18 Pro Max 62 godz. Są to wyniki porównywalnej procedury, a na rzeczywisty czas pracy duży wpływ ma to, jak często Duo jest rozłożony. W praktyce warto odróżniać dzień z krótkimi czynnościami na ekranie zewnętrznym od dnia z dłuższymi sesjami wideo lub pracy na dużym panelu.

− Przeniesienie numeru wymaga eSIM

Duo obsługuje 2 aktywne profile eSIM. Przy migracji z fizycznej karty SIM trzeba skorzystać z cyfrowej aktywacji lub transferu, którego przebieg zależy od operatora. Dla użytkownika, który wymienia telefon raz na kilka lat, jest to głównie kwestia konfiguracji. Ma większe znaczenie dla osób zmieniających urządzenia częściej, korzystających z kilku numerów lub przenoszących numer między telefonem prywatnym i służbowym.

Cena Duo na tle Pro Maxa i iPada mini

iPhone Duo w polskim sklepie Apple kosztuje 9999 zł za 256 GB i 10 999 zł za 512 GB. iPhone 18 Pro Max w konfiguracji 256 GB kosztuje 6799 zł, więc przy tej samej pojemności pamięci dopłata wynosi 3200 zł. Jeśli punktem odniesienia jest zakup Pro Maxa i podstawowego iPada mini Wi‑Fi za 3499 zł, łączny koszt wynosi 10 298 zł, czyli o 299 zł więcej od bazowego Duo. To porównanie cen wejścia. Tablet w tym zestawie ma 128 GB pamięci, osobną baterię i iPadOS.

W realiach dzisiejszych cen flagowców i utrzymujących się wysokich cen pamięci operacyjnej dla smartfonów kwota za Duo jest zrozumiała. Jej sens zależy jednak od sposobu użytkowania. Przy zakupie wyłącznie telefonu dopłata jest znacząca. Jeżeli wewnętrzny ekran przejmie część zadań osobnego tabletu, relacja cenowa wygląda inaczej. Koszt zakupu trzeba wtedy zestawić z wygodą jednego urządzenia oraz ze zmianami, które odczujemy przy obsłudze po złożeniu i przy fotografowaniu.

Podsumowanie

iPhone Duo jest poważną konkurencją dla iPada mini w zastosowaniach, w których liczy się przede wszystkim dostęp do większego ekranu. Dotyczy to czytania, przeglądania stron i dokumentów, oglądania wideo oraz prostego łączenia 2 aplikacji. Duży panel w kieszeni zmienia częstotliwość takich zastosowań, bo można z niego skorzystać również wtedy, gdy osobny tablet zostałby w domu. To najmocniejszy argument za Duo i zarazem powód, dla którego jego wpływ na ofertę i sprzedaż iPadów może być ważniejszy niż się wydaje.

iPad mini nadal ma własny obszar przewagi. Jego ekran OLED 8,5 cala ma nominalnie około 22% większą powierzchnię od wewnętrznego wyświetlacza Duo. Tablet korzysta z iPadOS, który pozwala swobodniej zmieniać rozmiar okien aplikacji. Jeżeli tablet służy do regularnej pracy w kilku oknach, oznaczania dokumentów lub rysowania, te różnice mają praktyczne znaczenie. Z kolei dla użytkownika, który przeważnie odbiera treści, Duo może przejąć wystarczająco dużo zadań, aby osobny iPad był używany znacznie rzadziej.

Znaczenie Duo dla iPadów będzie rosło wraz z liczbą programów, które potrafią wykorzystać dodatkową przestrzeń w iOS. Najprostszym do przejęcia zastosowaniem jest odbiór treści w aplikacjach, które już dobrze skalują się na dużym ekranie. Więcej pracy wymaga przeniesienie zadań, w których jednocześnie potrzebny jest dostęp do dokumentu, dodatkowych danych i narzędzi edycji. W tych zastosowaniach granicę między Duo i iPadem wyznacza dziś przede wszystkim system pracy z aplikacjami.

W moim przypadku na razie zostają dwa telefony. Duo będę używał do lektury, konsumowania mediów i zadań, w których korzystam z dwóch aplikacji jednocześnie. iPhone 18 Pro Max pozostanie moim głównym smartfonem i narzędziem do tworzenia materiałów. Przy zdjęciach i nagraniach decyduje dostęp do teleobiektywu. Przy obsłudze w ruchu różnicę robią Face ID, przewidywalny rozkład przycisków i wygodniejsze proporcje ekranu.